Οἰδίπους εἰς τοὺς Δελφοὺς ἐλθὼν τὸν Ἀπόλλωνα ἐρωτᾷ, τίς καὶ ἐκ ποίας οἰκίας ἐστίν. Τοῦ θεοῦ δὲ εἰπόντος αὐτὸν τὸν πατέρα φονεύσειν καὶ τὴν μητέρα γαμεῖν[1], Οἰδίπους ἐξεπλάγη[2]. Κόρινθον[3] πατρίδα νομίζων εἰς Θήβας[4] βαίνει καὶ ἐν τῇ ὁδῷ Λάιον τὸν πατέρα φονεύει.

Σφιγγὸς[5] δεινῆς μέλος[6] λύσας τὴν ἑαυτοῦ μητέρα γαμεῖ καὶ βασιλεὺς γίγνεται. Νόσου[7] δεινῆς Θήβας αἱρούσης ὁ ἐν Δελφοῖς θεὸς ἐρωτώμενος ἀποκρίνεται, ὅτι δεῖ τὸν τὸν Λάιον φονεύσαντα εὑρεῖν. Οὕτως Οἰδίπους ἑαυτὸν γιγνώσκει.