Das dritte Weltwunder der Antike

In Olympia spricht der Rhetor Dion Chrysostomos über den Gott, zu dessen Ehren die Festteilnehmer zusammengekommen sind: „Ζεύς ἐστι κοινὸς ἀνθρώπων καὶ θεῶν ἄρχων τε καὶ πατήρ, ἔτι δὲ εἰρήνης καὶ πολέμου κύριος καὶ ξένων φύλαξ. Ἄνδρες καὶ γυναῖκες ἱκετεύουσιν αὐτὸν ταύρους καὶ αἶγας θύοντες. Φειδίας ὁ Ἀθηναῖος ἐκ χρυσοῦ καὶ ἐλέφαντος[1] καλὴν εἰκόνα ἐποιήσατο ἀξίαν τοῦ πρώτου καὶ μεγίστου[2] θεοῦ.

Νυκτὸς καὶ ἡμέρας οἱ Ἕλληνες καὶ οἱ βάρβαροι χαίρουσιν ὑπὸ κηρύκων[3] πρὸς τὸ ἱερὸν ἀγόμενοι ὡς[4] τὸν Ὀλύμπιον Δία θαυμάσοντες. Οἴονται δὲ, ὅτι ὁ ἄνθρωπος τὴν εἰκόνα ποτὲ βλέψας ἀπολύεται τῶν ἐν ἀνθρωπίνῳ[5] βίῳ δεινῶν καὶ χαλεπῶν τε καὶ κακῶν.“

Πολλοὶ ἄνδρες εἰς Ὀλυμπίαν πορεύονται ὡς τὸ Διὸς ἱερὸν βλέψοντες καὶ τὸν θεὸν ἱκετεύσοντες.

Τῶν τὸν θεὸν ἱκετευόντων τινὲς οὐ βουλεύονται (σκέπτονται) περὶ τόνδε[6] τὸν σοφὸν λόγον: „οὐ χρὴ ἀδύνατα[7] εὔχεσθαι.“

Ἀλλὰ δεῖ τοὺς θεῷ τινι εὐχομένους τοῦτο σκέπτεσθαι.

Οἱ θεοὶ γιγνώσκοντες, ὅτι ἄνθρωπός τις οὐκ αὐτὸς ἐργάζεται (σπουδήν τινα ἀποφαίνεται), ἀλλὰ μόνῃ τῇ ἐπικουρίᾳ[8] αὐτῶν πιστεύει, οὐκ ἀκούουσιν[9] αὐτοῦ ἱκετεύοντος.

Aus der ersten Olympischen Ode Pindars:

Herakles stiftet die Olympischen Spiele

Der Held soll den Mist der riesigen Rinderherden des Königs Augeias von Elis an einem einzigen Tag beseitigen.

Ἡρακλῆς τοῦτο τὸ ἔργον ἐποιήσατο τὸν Ἀlφειὸν ποταμὸν διὰ μέσων τῶν Αὐγείου σταθμῶν[10] ἄγων. Ἀλλὰ οὗτος[11] μισθὸν[12] αὐτῷ παρέχειν οὐ βουλόμενος ἀπέπεμψεν αὐτόν. Ὁ δὲ Ἡρακλῆς εἰς αὐτὸν ἐστρατεύσατο καὶ τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ κατέλυσεν.

Νικήσας αὐτὸν ἐπὶ[13] Πέλοπι καὶ Διὶ Ὀλυμπίῳ γυμνικοὺς καὶ ἱππικοὺς ἀγῶνας[14] παρεσκεύασεν. Ἐθεράπευσεν γὰρ τὸν Πέλοπα ὡς βασιλέα[15] καὶ τὸν Δία ὡς πατέρα.

Μετὰ ὀλίγον χρόνον οἱ ἀθλῆται τῶν Ἑλλήνων ἐν ἐκείνῃ τῇ χώρᾳ ἐπεχείρησαν ἅψασθαι τοῦ τῆς ἐλαίας[16] στεφάνου καὶ λαβεῖν αὐτόν - συντρέχοντες, δίσκους βάλλοντες, ἱππεύοντες, πηδῶντες, πυγμαῖς[17] μαχόμενοι, κτλ.