Kroisos

Κροῖσος , ὃς τῶν Λυδῶν ἐβασίλευσεν, πλουσιώτερος ἦν πάντων τῶν τότε ἀνδρῶν. Πολλὰ γὰρ χρήματα παρέλαβε[1] παρὰ τοῦ πατρός, ἀνδρὸς δικαίου καὶ ἀνδρείου[2]. Ἐν δὲ τῇ Σάρδεων ἀκροπόλει[3] ποτὲ τὸν Σόλωνα ὡς φίλον δεξάμενος ἐρώτησε, εἰ μακαριώτερόν[4] τινα ἄνδρα γιγνώσκει. Σόλων δὲ εἶπε, ὅτι οὐδεὶς πρὸ τοῦ θανάτου μακάριός ἐστι. Οἱ γὰρ πλούσιοι κακῶς[5] ἀποθνήσκοντες μάκαρες οὔκ εἰσιν.

Κροῖσος ὕστερον στρατεύσεσθαι ἔμελλε τῷ Κύρῳ. Διὸ τὸν ἐν Δελφοῖς θεὸν ἐρώτησεν, πότερον νικήσει ἢ οὔ. Ὁ δὲ εἶπε, ὅτι ὁ Κροῖσος τὸν Ἅλυν ποταμὸν διαβαδίσας μεγάλην ἀρχὴν καταλύσει[6]. Μετὰ τοῦτο ἐστρατεύσατο πρὸς τοὺς Πέρσας. ᾠήθη[7] γὰρ, ὅτι ὁ τοῦ θεοῦ χρησμὸς[8] ἔλεξε τὴν ἀρχὴν τῶν Περσῶν, οὐ τὴν αὐτοῦ.

Ἀλλὰ οἱ Πέρσαι τοὺς Λυδοὺς ἐνίκησαν, πολλὰς πόλεις ἔλαβον καὶ Κροῖσον κατακαίειν[9] παρεσκευάσαντο. Κῦρος δὲ ἰδὼν Κροῖσον ἐπὶ πυρᾷ[10] καθιζόμενον καὶ βοῶντα „ὦ Σόλων, ὦ Σόλων“ αὐτὸν ἐρώτησε, τί λέγει. Τότε δὲ ὁ Κροῖσος πάντα αὐτῷ ἐξηγησάμενος[11] σῴζεται.

[1] παραλαμβάνω nehmen, hier: erben; Aor.: παρέλαβον

[2] ανδρεῖος, -εία, -εῖον tapfer

[3] ἡ ἀκρόπολις Burgberg (Gen.: -πόλεως, Dat.: -πόλει)

[4] μάκαρ, -ος und μακάριος 3 glücklich

[5] κακῶς (Adv.) in übler Weise

[6] καταλύω zerstören

[7] ᾠήθη: Aor. Ind., zu οἴομαι glauben

[8] ὁ χρησμός Orakel

[9] κατακαίω verbrennen

[10] ἡ πυρά Scheiterhaufen

[11] ἐξηγέομαι erklären (vgl. Exegese, Erklärung)