![]() |
|
|
|
|
|
Das
griechische Perfekt Das griechische Perfekt wird zum Ausdruck eines Resultats verwendet, wobei
es zwei Zeitstufen gibt: Resultat in der
Gegenwart („Perfekt“) und Resultat in der Vergangenheit („Plusquamperfekt“).
Das Neugriechische kennt auch ein Resultat in der Zukunft (das Altgriechische
zwar auch, aber nur in seltenen Formulierungen). Beispiele: ich weiß
(Ergebnis des Kennenlernens), ich bin es
gewohnt (Ergebnis des Sich-Gewöhnens), ich
habe ein Haus gebaut (das Haus ist
jetzt fertig), in der Vergangenheit: ich
wusste, ich war es gewohnt, ich hatte (zu einem bestimmten Zeitpunkt) das
Haus bereits fertig gebaut ... Cf. lat. cognovi, consuevi, usw. Bildungsweise: Verstärkung des Anlauts durch eine Silbe oder einen Vokal (Reduplikation),
dann Verbalstamm mit oder ohne -κ- am Schluss, manchmal auch mit verändertem Stamm
(schwaches / starkes Perfekt), dann die Endung.
Griechische Reduplikationsregeln: Zu den Reduplikationen cf. lat. pepuli, peperi, cucurri, reliqui, ... Aktivendungen: α, ας, ε, αμεν, ατε, ασιν Infinitiv: έναι Partizip: ώς, υῖα, ός (Gen. ότος, υίας, ότος) Medio-Passivs-Endungen: μαι, σαι, ται, μεθα, σθε, νται Infinitiv σθαι Partizip: μένος, μένη, μένον (Betonung auf der vorletzten Silbe!) Beispiele: Perfekt Aktiv von παιδεύω, ποιέω, γράφω:
Perfekt Medio-Passiv von παιδεύω, ποιέω, γράφω, τάττω, λείπω, πείθω:
Anmerkung: Im Neugriechischen sind diese Formen – abgesehen von formelhaften Resten
und den Partizipien – verloren gegangen. Man setzt heute zusammen aus: έχω (ich habe) + απαρέμφατο , z. B. έχω ακούσει, έχεις ακούσει, έχει ακούσει, έχουμε ακούσει, έχετε ακούσει,
έχουν ακούσει, (ich habe gehört, du
hast, er/sie/es hat ...) είχα ακούσει, είχες ακούσει, είχε ακούσει, είχαμε ακούσει, είχατε ακούσει,
είχαν ακούσει (ich hatte gehört, du hattest gehört, ...)
|
|
|