Daidalos

 

HomeSpracheBildungswertSchriftAskesisInhalteNeugriechisch


Περὶ τοῦ Δαιδάλου καὶ Ἰκάρου

 

Παλαιὸς[1] μῦθός ἐστι περὶ Δαιδάλου, ἐκείνου τοῦ ἐνδοξοτάτου ἀρχιτέκτονος, ὅς ποτε ἐκωλύετο ἀπιέναι[2] ἐκ τῆς Κρήτης.

Τὸ γὰρ μέγαρον[3], ὃ ἐπόιησε, κάλλιστον ἦν καὶ Μίνως, ὁ βασιλεύς[4], οὐκ ἐβούλετο αὐτὸν κάλλιον[5] ἐν ἄλλῃ χώρᾳ ποιεῖν.

Ὁ Δαίδαλος οὖν εἶπε τῷ υἱῷ: „Νενικήμεθα μὲν καὶ δοῦλοί ἐσμεν: ἐγὼ δὲ τῆς φυγῆς[6] ὁδὸν ἐσοφισάμην[7]. Πρῶτοι τῶν ἀνθρώπων διὰ τοῦ οὐρανοῦ πετόμεθα ὥσπερ ἀετοί.“

Καὶ ὁ πατὴρ ἐκέλευσε ταπεινῶς[8] πέτεσθαι καὶ μὴ ἐγγίζεσθαι[9] τῷ ἡλίῳ. Ἀλλ’ ὁ νεανίας οὐκ ἐμιμνήσκετο τῶν τοῦ πατρὸς λόγων καὶ εἰς θάλατταν[10] ἔπεσεν.



[1] παλαιός, -ά, -όν alt

[2] ἀπιέναι weggehen

[3] τὸ μέγαρον, -ου Königshalle (typisches Gebäude der mykenischen Zeit)

[4] ὁ βασιλεύς, -εως (König)

[5] καλλιον (Komparativ, neutrum) schöner(es)

[6] ἡ φυγή Flucht

[7] ἐσοφισάμην Aorist zu  σοφίζομαι, sich ausdenken

[8] ταπεινῶς (adv.) niedrig

[9] ἐγγίζομαι + Dat. sich nähern

[10] ἡ θάλαττα, -ης  Meer