Περὶ τῆς ἀπὸ τῆς Αὐλίδος ἀποπλεύσεως 

Τα θεμέλια του ναού της Αυλιδείας Αρτέμιδος στην Αυλίδα

Verändere die Zeiten sinnvoll (vom Präsens in den Aorist oder das Imperfekt - je nach Handlungsaspekt) und übersetze:

Οἱ Ἀχαιοὶ ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος μέλλουσιν ἀποπλεύσεσθαι ἐπὶ Τροίαν.

Ἡ Ἄρτεμις τοὺς ἀνέμους κατέχει καὶ κωλύει τοὺς Ἀχαιοὺς ἀποπλεύειν.

Ἀγαμέμνων γὰρ τὴν Ἀρτεμίδα ατιμάζει.

Διὸ Ἀγαμέμνων ἄπορός ἐστι.

Κάλχας ο μάντις λέγει: „χρὴ τὸν Ἀγαμέμνονα τὴν κόρην αὐτοῦ τῇ θεᾷ θύειν. Εἰ δὲ μὴ, Τὸ ναυτικὸν οὐκ ἀποπλεύσεται, ἀλλὰ ἐν Αὐλίδι μενεῖ[1].“

Ἀγαμέμνων ὀργίζεται, οὐδὲ βούλεται ποιεῖν, ὃ Κάλχας παραίνει.

Ἀλλὰ Μενέλαος καὶ οἱ ἄλλοι Ἀχαιοὶ κελεύουσιν τὸν Ἀγαμέμνονα ὑπακούειν τῷ χρησμῷ[2].

Ἄρτεμις δὲ τὴν παῖδα νεφέλῃ καλύπτει καὶ εἰς τοὺς Ταύρους φέρει.

Περὶ τοῦ Νέστορος

Ὅμηρος Νέστορα λέγει „δῖον[3]“ εἶναι καὶ „ποιμένα[4] λαῶν“. Τῆς δὲ τρίτης ἀνθρώπων γενεᾶς[5] ἤδε ἐν Πύλῳ ἦρξεν.

Ἀλλ’ εἰ καὶ γέρων[6] ἦν, ὅμως σὺν Ἀγαμέμνονι τῷ ἄρχοντι ἐπὶ Τροίαν οὐκ ἄκων ἐστράτευσεν. Τὸν δ’ Ἀγαμέμνονα ὁ Ὅμηρος λέγει τῷ Νέστορι ἑκόντα ὑπακοῦσαι. Ἐκείνῳ γὰρ καὶ τοῖς ἄλλοις ἄρχουσιν ἀεὶ τὰ ἄριστα συνεβούλευσεν. Τοῖς δέ νέοις: „Ἐγὼ ἐπεὶ νέος ἦν“, ἔφη, „λέων ἦν ἐν πολέμῳ. Ἔστε λέοντες καὶ ὑμεῖς.“

Διὸ ὁ Ἀγαμέμνων ηὔξατο δέκα γέροντας αὐτῷ εἶναι οἷος[7] Νέστωρ. Οὕτω γὰρ αὐτίκα τὴν Τροίαν καταλύσειν ἐσοφίσατο.

Nach Dion Chrysostomos